Στα προεπαναστατικά χρόνια βρέθηκαν λεβεντόκαρδοι που τόλμησαν να ορθώσουν το ανάστημα τους την τυραννία .Ο καπετάν Θανασάς και άλλοι πρωτοκλέφτες ήσαν οι πρόδρομοι του ξεσηκωμού .

Και όπως τονίζει ο Φωτάκος (υπασπιστής του Κολοκοτρώνη )** Ο αδύνατος ραγιάς παθαίνων όλα αυτά τα κακά δεν εύρισκε αλλού υπεράσπισιν παρά εις τον ομόθρησκον του κλέπτην , όστις εκαιροφυλάκτει και εσκότωνε ανηλεώς τον αδικήσαντα Τούρκον ** .

Ένας από τους κλέφτες της Γορτυνίας ήταν ο καπετάν Θανασάς Ραφτιώτης από του Ράφτη της Ηραίας . << Ήταν ένας από τους σημαντικότερους κλεφτοκαπετάνιους του Καζά της Καρύταινας >> , κατά τον ιστοριοδίφη Θάνο Βαγενά << Παροιμιώδης για τη δύναμη των βραχιόνων του >> . Ήταν γνωστός μόνο με αυτό το όνομα αντί του οικογενειακού του ( ** Μπεμπίκος ** η' ** Μπεμπικάκης ** ) , όπως Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης από την Μπαρμπίτσα , Κόλλιας Βυτινιώτης από την Βυτίνα , Λιάκος Παλουμπιώτης από του Παλούμπα . Μάλιστα περιλαμβάνεται ανάμεσα στους ονομαστότερους κλέφτες της Πελοποννήσου την εποχή του Ζαχαριά , όπως σημειώνεται σε << κατάλογο των κλεφτών >> του προκρίτου και ιστορικού Αγιοπετρίτη Αναγνώστη Κοντάκη .

Όπως γράφει ο Αμβρόσιος Φραντζής , πρέπει να τον τοποθετήσουμε στα χρόνια της ακμής του Μεγάλου Ζαχαριά του Μπαρμπιτσιώτη ( 1780-1800 ) . Και σημειώνει << Ήσαν εκ Καρυταίνης ο Γαιτάνης , Κολιόπουλος και Θανασάς >> .

Και ο ιστορικός Τάσος Γριτσόπουλος γράφει << Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται οι συγκροτούντες την πλέον ακτινοβόλον άλυσιν κρίκοι , Ντάρας από την Αρκαδία , Περίβολος από τα Καλάβρυτα , Ιωάννης Μαντάς από το Αρκουδόρεμα , Χρονάς Ιωάννης Κολοκοτρώνης , ο πάππος του Θεόδωρου και ο Κωνσταντής ο πατέρας του , Σουλιμιώτης , Θανασάς από του Ράφτη , Μήτρος Πετογιαννάκης από τον Άγιον Πέτρο από όπου και ο Αντωνάκης Αλεβίζος , Βενετσανάκης από την Ανδρούσαν , Περδικούλιας από Βοστίτσαν , Θ . Νάσιος από Λεοντάρι , πόσοι άλλοι ακόμη άγνωστοι κατ' όνομα , που όμως θα απετέλεσαν την ωραίαν ομήγυριν την παλλακαριάν των ανωτέρω αρχηγών καπεταναίων >>.

Κι όπως έγραψαν οι ιστορικοί ( Τρικούπης , Φωτάκος , Κόκκινος , Σπηλιάδης , Οικονόμου , Δεληγιάννης , Φιλήμων ) ** Ένας από τους ονομαστότερους κλέφτες της Πελοποννήσου ήταν ο Κόλιας ο Πλαπούτας και ο ανιψιός του Θανάσης . Σύγχρονος του Κωνσταντή Κολοκοτρώνη , του Παναγιώταρου και του Ζαχαριά Μπαρμπιτσώτη , συνέπραξε εις την ομοσπονδίαν των Πελοποννησίων αρματολών

Ο καπετάν Θανασάς έδρασε κατά την περίοδο 1770-1792 τότε που στη Λιοδώρα κυριαρχούσε σαν καπομπάσης ο θρυλικός Κόλιας Πλαπούτας από το ιστορικό Παλούμπα . Μάλιστα είχε κάποια συγγένεια με τους Πλαπουταίους , καθότι ανιψιό τον παρουσιάζει το δημοτικό τραγούδι . Πιθανόν να ήταν << ηρωική >> συγγένεια . Η οικογένεια του έμενε στο Ράφτη , ένα χωριό που εμφανίζεται τον 15ον αιώνα και στην Τουρκοκρατία υπήρχε ένας μικρός οικισμός Χριστιανών , το Ελληνοχώρι , που βρισκόταν βορειότερα από το σημερινό χωριό , στη Ράχη , κοντά στους ερειπωμένους νερόμυλους και ονομάζονταν αντρίκανοι γιατί κατοικούσαν αντρειωμένοι και ικανοί άντρες . Μάλιστα οι γυναίκες τους ήσαν μορφονιές και τις ζήλευαν οι Τουρκάλες . Έτσι ο αγάς έκαψε το Ελληνοχώρι και όσοι σώθηκαν ίδρυσαν ξανά το χωριό με την ονομασία Καλυβάκια , για να καταλήξουν στον συνοικισμό Άγιος Γεώργιος κατά την παράδοση . Απέναντι από το Ελληνοχώρι βρίσκεται μέσα στον κοκκινόβραχο το ασκητήριο αφιερωμένο στους Άγιους Ταξιάρχες με μια κτιτορική επιγραφή του 1697 . Το ασκητήριο τούτο καθ' ο πιστεύεται χρησίμευσε ως καταφύγιο των Ραφταίων κατά τους χρόνους της Ελληνικής Επαναστάσεως . Μάλιστα χαμηλότερον αυτού περί τα 500 μ. επί αντιμετώπων βράχων , ων πυκνόν δάσος περιβάλλει το έτερον , σώζονται άλλοι ερειπιώνες , φέροντες πολεμίστρας καλώς διατηρουμένας . Περί τούτων η παράδοσις δέχεται ότι εχρημάτισαν άσυλα των γειτονικών χωριών Κοκορά και Τρεστενά ήτις φαίνεται υπήρξεν το παλαιότερον των πέριξ χωρίων .

Αλλά ευρύτερον το σημείον τούτο της Λιοδώρας , περί την Αράχωβαν και την Παλούμπαν μάλιστα , φαίνεται ότι ήτο κέντρον αρματολικών συγκεντρώσεων και δη ορμητήριον του κλέφτου Θανασά αφ' ενός και των γνωστών τρομερών κλεφτών Λιάκου Παλουμπιώτη και Γιαννιά αφ' ετέρου περί της ηρωικής δράσεως των οποίων ζωηράν εισέτι διατηρεί την ανάμνησιν ο Γορτυνιακός λαός , ψάλλων υπερηφάνως τας εις τα συναντήσεις τούτων μετά των Τουρκικών αποσπασμάτων εν Γορτυνία και Αρκαδία .

Ο καπετάν Θανασάς ήταν ένα λεβεντοπαλίκαρο ψυχωμένο , καμάρι των συγχωριανών του , δεν έσκυβε τα κεφάλι στους αγάδες . Αυτό όμως ενοχλούσε τον αγά , Χαμτάγια Τσιντόγλη από τα Λαγκάδια , που είχε τιμάρι στο Ράφτη . Έτσι θέλησε να τον ταπεινώσει . Βίασε την πανέμορφη αδελφή του Θανασά . Αυτό δεν το άντεξε το περήφανο παλικάρι και αποφάσισε να τον εκδικηθεί . Του έστησε καρτέρι εκεί κοντά στο Αραχωβίτικο ρέμα και σκότωσε τον διεφθαρμένο τυραννίσκο . Από τότε βγήκε κλέφτης στα βουνά . Ο Θανασάς θεωρείται << κακοποιός >> έξω από το σύστημα της εξουσίας που το πολεμάει και τον πολεμάνε . Γι' αυτό κατ' αρχάς βρέθηκε στο ασκέρι του μπάρμπα του Κόλια Πλαπούτα , αλλά γρήγορα έφυγε γιατί δεν ανεχόταν την τακτική του . Και μια παρένθεση προς αποφυγήν συγχύσεως . Άλλη ήταν η ηρωική μορφή του στρατηγού Δημητρίου Πλαπούτα , ισάξιου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη .

Με ορμητήριο τα Κοντοβούνια έκανε πολλές επιδρομές στη Ολυμπία και στη Γορτυνία , γενόμενος φόβητρο των Τούρκων και προκαλώντας τον βοεβόδα της Καρύταινας . Κι αυτός έδωσε εντολή στο καπόμπαση Κόλια Πλαπούτα να << καθαρίσει >> τον ανυπότακτο αρχιληστή Θανασά που λυμαινόταν την περιοχή του . Μάλιστα διέταξε τον Κόλια να τον καταδιώξει και να τον πιάσει ζωντανό .

Ο έμπειρος και πονηρός καπόμπασης τον κάλεσε πολλές φορές να συναντηθούν και να μιλήσουν . Μάλιστα παρήγγειλε στον ανιψιό του ότι ενεργεί δήθεν να του δοθεί ράι ( αμνηστία ) και ακόμη κανονίζει να τον διορίσει κάπο . μονάχα να έρθει μόνος του χωρίς τους συντρόφους του , να ανταμώσουν και να συμφιλιωθούν .

Η Γορτυνιακή παράδοση λέει ακόμη πως οι Παλουμπαίοι συνεννοημένοι με τους Τούρκους της περιφέρειας παρέσυραν τον Θανασά στο χωριό Ζάτουνα όπου τάχα θα γινόταν η συνάντηση στο κονάκι του Σείνταγα Λαλιώτη , αγά της Ζάτουνας . Ο Θανασάς πήγε εκεί να περιμένει τους Πλαπουταίους , αλλά αργά αντιλήφθηκε την απάτη και δεν μπορούσε να ξεφύγη . Έπιασε τότε τον πύργο του αγά και πολιορκήθηκε από τους Τούρκους και τους Πλαπουταίους . Δυό μέρες αντιστάθηκε αλλά για δυστυχία του έσπασε μια σανίδα από το βάρος του και τραυματίστηκε στο πόδι . Έτσι , όταν σκοτώθηκε ο συντροφός του , ο καπετάν Θανασάς δεν μπόρεσε να κάνει τίποτε και πιάστηκε ζωντανός . Τον παρέδωσαν στον Λαλιώτη ο οποίος αμέσως τον παλούκωσε το 1792 . Υπάρχουν και άλλες εκδοχές συλλήψεως του .

Έτσι πιάστηκαν τα πρωτοπαλίκαρα της προεπαναστατικής περιόδου . Με δόλο πιάστηκε ο Ζαχαριάς , με δόλο και ο Μαντάς , έτσι με δόλο και ο Θανασάς ο Ραφτιώτης .

Στις 17 Αυγούστου 2000 έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του πρωτοκλέφτη Θανασά Ραφτιώτη με πρωτοβουλία της Αδελφότητος Ραφταίων μπροστά από τον χώρο του ιερού ναού του Άγίου Δημητρίου στο Ράφτη .

Νικόλαος Ι Κωστάρας
Μεταφορά από τον δικτυακό τόπο opsarion.gr